ബ്ലോഗ് സെന്റർ ഉദ്ഘാടനം ജൂലായ് 1 ന്

ബ്ലോഗ് സെന്റർ ഉദ്ഘാടനം ജൂലായ് 1 ന്

ബൂലോകത്തിന്റെ ആസ്ഥാന മന്ദിരം തിരുവനന്തപുരം കോവളത്ത് ഉദ്ഘാടന സജ്ജമായിരിക്കുന്നു. പരിമിതമായ സൌകര്യങ്ങളോടെയാണെങ്കിലും ഉദ്ഘാടനം നടത്താൻ ഇനിയും അമാന്തിക്കേണ്ടെന്നു കരുതി ദിവസവും സമയവും കുറിക്കുകയായിരുന്നു. നാളെ നാളെ നീളെ നീളെ എന്നു നീട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ലല്ലോ! അത്യാവശ്യം മിനുക്കു പണികളൊക്കെ ഇതിനകം പൂർത്തിയായി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പരിമിതികൾ ഉണ്ടെന്നു സൂചിപ്പിച്ചെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വേണ്ട സൌകര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ട് ഓഫീസിൽ. എന്തായാലും ബൂലോകത്തിന് ഒരു ആസ്ഥാന മന്ദിരം എന്ന സ്വപ്നം സക്ഷാൽക്കരിക്കപ്പെടുന്ന ആ സുദിനം സമാഗതമാവുകയാണ്. ഈ സന്തോഷം ഞാനും പങ്ക് വയ്ക്കുന്നു.

2011 ജൂലായ് 1 ന് കോവളം ജംഗ്ഷനിൽ ബൂലോകത്തിന്റെ ആസ്ഥാന മന്ദിരം ലളിതമായ ചടങ്ങുകളോടെ ഔപചാരികമായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെടും. ബൂലോകത്തു നിന്ന് ഒരാൾ തന്നെയാകും ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിക്കുകയെന്ന് മുമ്പേ തന്നെ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതിൻപ്രകാരം ബൂലോകത്തെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സാന്നിദ്ധ്യമായ നിരക്ഷരൻ ആയിരിക്കും ഈ ഓഫീസിന്റെ ഉദ്ഘാടന കർമ്മം നിർവ്വഹിക്കുക.പ്രത്യേകിച്ച് വലിയ ചടങ്ങുകൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിയ്ക്ക് കോവളത്ത് എത്തിച്ചേരുന്നവർക്ക് ഈ ധന്യ നിമിഷങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുവാൻ കഴിയും.

കോവളം ജംഗ്ഷനിൽ കാനറാ ബാങ്കിനു സമീപമാണ് ബൂലോക മന്ദിരം പ്രവർത്തന സജ്ജമാകുന്നത്. അത്യാവശ്യം കമ്പ്യൂട്ടറുകളും ഇന്റെർ നെറ്റ് കണക്ഷനും എല്ലാം ഉണ്ടായിരിക്കും.ബ്ലോഗ് സാക്ഷരതയ്ക്കും അത്യാവശ്യം മീറ്റിംഗുകൾ കൂടുന്നതിനും ഉള്ള സൌകര്യങ്ങൾ ബൂലോകത്തിന്റെ ഈ ഓഫീസിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. ലോക ടൂറിസം ഭൂപടത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട പ്രകൃതി സുന്ദരമായ കോവളത്ത് ബൂലോകം ഓൺലെയിൻ ഏർപ്പെടുത്തുന്ന ഈ ബ്ലോഗ് സെന്ററിന് ഭാവിയിൽ ബ്ലോഗിന്റെ നിലനില്പിനും വളർച്ചയ്ക്കും ക്രിയാത്മകമായ സംഭാവനകൾ നൽകാൻ കഴിയുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ ഈ ചരിത്ര മുഹൂർത്തത്തിന്റെ വർത്തമാനം ബൂലോക സുഹൃത്തുക്കളെ സന്തോഷപൂർവ്വം അറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു.

എം.എഫ്.ഹുസൈനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനിക്കുമ്പോൾ..........

എം.എഫ്.ഹുസൈനെക്കുറിച്ച് അഭിമാനിക്കുമ്പോൾ..........

വിശ്വവിഖ്യാത ചിത്രകാരൻ എം.എഫ് ഹുസൈൻ 2011 ജൂൺ 11 വ്യാഴാഴ്ച പുലർച്ചെ അന്തരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണ വാർത്തയുടെ അന്നോ പിറ്റേന്നോ എഴുതേണ്ട പോസ്റ്റാണിത്. എന്നാൽ ചില തിരക്കുകളാൽ അതിനു കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിൽ ആദ്യംതന്നെ അനുശോചിക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം അല്പം ചില കാര്യങ്ങൾ ഇവിടെ കുറിച്ചിടുന്നു.

രാജ്യത്തിന്റെ പരമോന്നത ബഹുമതികൾ എല്ലാം നൽകി ആദരിച്ച എം.എഫ്. ഹുസൈൻ എന്ന വിഖ്യാത ഇന്ത്യൻ ചിത്രകാരനെ ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് ഒരു കൂട്ടം വർഗ്ഗീയ വാദികൾ നാടുകടത്തുകയായിരുന്നു. വന്ദേമാതരം എന്ന പേരിൽ അദ്ദേഹം വരച്ച ഒരു ചിത്രത്തെ ചൊല്ലിയാണ് ഹിന്ദു വർഗ്ഗീയ വാദികൾ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഭീഷണി ഉയർത്തിയത്. രാഷ്ട്രത്തിന് അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ട സംരക്ഷണം നൽകാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ നാട് വിട്ട് ഖത്തറിൽ ചെന്ന് അവിടുത്തെ പൌരത്വം എടുക്കുകയായിരുന്നു. മരണപെട്ടത് ലണ്ടനിൽ വച്ചും. ഇന്ത്യയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി വരാൻ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഈ അനുഗ്രഹീത കാലാകാരനെ സ്വന്തം രാജ്യത്ത് മടക്കി കൊണ്ടു വരുന്നതിൽ നമ്മുടെ ഭരണ കൂടം വേണ്ടത്ര ശുഷ്കാന്തി കാണിച്ചില്ല. എം.എഫ്.ഹുസൈന് രാജ്യം വിടേണ്ടിവന്നത് ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യത്തിനേറ്റ തീരാകളങ്കമാണ്.

ഹിന്ദു വർഗ്ഗീയ വാദികൾ മാത്രമല്ല, മുസ്ലിം വർഗ്ഗീയ വാദികളും മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഭീഷണി ഉയർത്തിയിരുന്നു. ഒരു കലാകാരന്റെ ആവിഷ്ക്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുമേൽ നടന്ന ഈ അതിക്രമം ലോകത്തിനു മുമ്പിൽ ഇന്ത്യയുടെ യശസിനു കളങ്കം ചാർത്തി. ഇന്ത്യൻ പിക്കാസോ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന എം.എഫ്.ഹുസൈൻ എന്ന വരയുടെ മാന്ത്രികൻ ഇന്ത്യക്കാരനായിരുന്നു എന്ന് നെഞ്ചിൽ കൈവച്ച് അഭിമാനിക്കുവാനുള്ള ധാർമ്മികമായ അവകാശം ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നു വേണം പറയാൻ. താൻ ഹൃദയത്തിലേറ്റി നടന്ന മാതൃരാജ്യത്ത് ജീവിത സായന്തനം ചെലവഴിക്കാനോ ഇവിടെത്തന്നെ മരിച്ച് പിറന്ന ഈ മണ്ണിൽ തന്നെ ലയിച്ചു ചേരാനോ കഴിയാതെ പോകുന്നത് ഒരു രാജ്യസ്നേഹിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അഗാധമായ ഹൃദയ വേദനയുണ്ടാക്കും. എന്നാൽ എം.എഫ്.ഹുസൈന്റെ കാര്യത്തിൽ അതു തന്നെ സംഭവിച്ചു പോയതിൽ നാം ഓരോ ഇന്ത്യക്കാരനും ഉള്ളുരുകി പശ്ചാത്തപിക്കെണ്ടതാണ്. അതിനപ്പുറം ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലല്ലോ!

ഒരു കലാകാരന്റെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും കുറ്റമറ്റതോ എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതോ ആയിക്കൊള്ളണം എന്നില്ല. സൃഷ്ടിയോട് എതിർപ്പുണ്ടെങ്കിൽ അത് പ്രകടിപ്പിക്കുവാൻ ജനാധിപത്യപരമായ ധാരാളം മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. വിയോജനക്കുറിപ്പുകൾ ഇറക്കാം, ചർച്ചകൾ സംഘടിപ്പിക്കാം, ജാഥകളും പ്രകടനങ്ങളും നടത്താം. സൃഷ്ടികർത്താവിനെ തന്നെ പങ്കെടുപ്പിച്ച് സംവാദങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കാം. അങ്ങനെ എത്രയോ മാർഗ്ഗങ്ങൾ. ഒരു സൃഷ്ടി നിയമ വിരുദ്ധമോ സമൂഹത്തിൽ ആർക്കെങ്കിലും പ്രയാസം ഉണ്ടാക്കുന്നവയോ ആണെങ്കിൽ രാജ്യത്തെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതികൾ വഴി തന്നെ അതിനു പരിഹാരം കാണാൻ ശ്രമിക്കാം. പലപ്പോഴും അത്തരം സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതുമാണ്. എന്നാൽ ഒരു രാജ്യത്തെ പൌരനെ താൻ ആവിഷ്കരിച്ച ഒരു കാലാ-സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയുടെ പേരിൽ (എന്തിന്റെ പേരിൽ ആയാലും) നാടു കടത്തുന്നത് അത്യന്തം പൈശാചികമാണ്.

ഒരാളുടെ കലാ സാഹിത്യ സൃഷ്ടികളെ സംബന്ധിച്ച് എല്ലാവർക്കും ഒരേ അഭിപ്രായം ആയിക്കൊള്ളണം എന്നില്ല. കാരണം ഓരോരുത്തരും അവരവരുടേതായ ആസ്വാദന തലങ്ങളിൽ നിന്നു കൊണ്ടാകും അവയെ സമീപിക്കുക. ബോധ പൂർവ്വം ആരുടെയും വികാരങ്ങളെ വ്രണപ്പെടുത്തുവാൻ ഒരു കലാകാരൻ സാധാരണ തയ്യാറാകില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും എം.എഫ്. ഹുസൈനെ പോലെ ഒരാൾ. പലപ്പോഴും നിർദ്ദോഷമായി ചെയ്യുന്ന ഒരു സൃഷ്ടി വിവാദത്തിൽ ആകുമ്പോഴായിരിക്കും അതിന്റെ കർത്താവ് അതേ പറ്റി ആലോചിക്കുന്നതു പോലും. ഒരു കലാസൃഷ്ടിയെ ദോഷൈക ദൃഷ്ടിയോടെ സമീപിച്ചാൽ അതിൽ പല കുഴപ്പങ്ങളും ഉണ്ടെന്നു തോന്നും. ഇനി അഥവാ ആയിരക്കണക്കിനു അർത്ഥവത്തും മനോഹരവുമായ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ച ഒരു ചിത്രകാരനിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെറിയ പിഴവുകൾ ഉണ്ടായാലും അതെ പറ്റി പ്രതിഷേധം അറിയിച്ച് ക്ഷമിക്കാനും പൊറുക്കാനും കഴിയണ്ടേ? പ്രത്യേകിച്ചും അതിരു കവിഞ്ഞ ദേശീയതയുടെ വക്താക്കളെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവർക്ക്!

ചിത്രകല വളരെയേറേ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആളാണെങ്കിലും എം.എഫ്.ഹുസൈന്റെ ചിത്രങ്ങൾ വളരെയൊന്നും കാണാനോ ആസ്വദിക്കാനോ ഈയുള്ളവനു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. വന്ദേമാതരം, മാധുരി ദീക്ഷിത്ത് വിഷയങ്ങളിൽ അല്പം ചില വിയോജിപ്പുകൾ ഉണ്ട് എന്നത് തുറന്നു പറയാതെയും ഇരിക്കുന്നില്ല. ചിത്രകലയെ മുടിനാരു കീറി അറിഞ്ഞ് ആസ്വദിക്കാൻ മാത്രം അതു സംബന്ധിച്ച എന്തെങ്കിലും അവബോധം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാകാം. എന്നാൽ ഒരു ചിത്രകാരനെ വിരട്ടി ഓടിക്കാൻ മാത്രം പ്രകോപനമൊന്നും അതിലില്ല. കാരണം നമ്മുടെ പുരാതന കാലം മുതലുള്ള ചിത്രകലാ പാരമ്പര്യം വച്ച് നോക്കുമ്പോൾ ആ ചിത്രത്തിന്റെ പേരിൽ ഇത്രയധികം പ്രകോപനമുണ്ടാകുന്നതിനു യാതൊരു ന്യായീകരണവും ഇല്ല. ഇനി അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ വാളോങ്ങിയവരുടെ വികാരങ്ങളെ മാനിച്ചും ന്യായീകരിച്ചും പറഞ്ഞാൽ തന്നെയും, ഇങ്ങനെ ഒരു നഗ്ന ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്ത് ഭാരത മാതാവിനെ ആക്ഷേപിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് നേരിട്ട് ചെന്നു സൌമ്യമായി പറഞ്ഞ് ഒരു ചായയും കുടിച്ച് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പിരിയാവുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷെ ചിത്രത്തോടല്ല , ചിത്രകാരനോടാണ് അസഹിഷ്ണുതയെങ്കിൽ ഇതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ലല്ലോ!

ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ കുറിപ്പ് അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ജീവന് ഭീഷണി ഉയർന്നപ്പോൾ ജീവഭയം മൂലം എം.എഫ്.ഹുസൈൻ പിടിച്ചി നിൽക്കാനാകാതെ രാജ്യം വിട്ടു പോയി. അദ്ദേഹം ചെന്നെത്തിയ മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് അവിടുത്തെ പൌരത്വം നിരുപാധികം ലഭ്യമാകുകയും ചെയ്തു. പണ്ട് പത്തു രൂപയ്ക്ക് മുംബേയിൽ ചിത്രം വിറ്റു നടന്ന എം.എഫ്. ഹുസൈന്റെ ചിത്രങ്ങൾക്ക് പിൽക്കാലത്ത് കോടികൾ വില മതിപ്പുണ്ടായി. സ്വന്തം ചിത്രങ്ങൾകൊണ്ട് സാമ്പത്തികമായി അദ്ദേഹം ഭേദപ്പെട്ട നിലയിലുമായി. ഒപ്പം വിഖ്യാത ചിത്രകാരൻ എന്ന പ്രശസ്തിയും ലോകാദരവും. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു അസാധാരണ പൌരന് സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ജീവന് ഭീഷണി ഉയർന്നാൽ മറ്റൊരു രാജ്യത്തിലേയ്ക്ക് പോകാൻ ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല. മറ്റേതെങ്കിലും ഒരു രാജ്യത്തെ പൌരത്വം ലഭിക്കാനും പ്രയാസമില്ല. എന്നാൽ നാം ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയം, എം.എഫ്. ഹുസൈന്റെ അനുഭവം അത്രത്തോളം പ്രശസ്തിയോ ധനസ്ഥിതിയോ ഇല്ലാത്ത ഒരാൾക്കാണ്, ഒരു സാധാരണ പൌരനാണ് സംഭവിച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ എന്തു ചെയ്യുമായിരുന്നു? ഇവിടെയാണ് നമ്മുടെ രാജ്യം നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെ നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടത് !

പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളെ ആരു സംരക്ഷിക്കും?

മുൻകുറിപ്പ്: നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അദ്ധ്യാപക സമൂഹത്തിൽ നല്ലൊരു പങ്ക് അവരുടെ മക്കളെ തങ്ങൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ ചേർത്തു പഠിപ്പിക്കാതെ അൺ എയിഡഡ് - ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളിൽ ചേർത്തു പഠിപ്പിക്കുന്നതിൽ പ്രതിഷേധിഷേധിക്കുന്ന കുറിപ്പ്.

പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളെ ആരു സംരക്ഷിക്കും?

സംസ്ഥാനത്ത് അംഗികാരമില്ലാത്ത അഞ്ഞൂറിലധികം സ്കൂളുകൾക്ക് അനുമതി നൽകാൻ മന്ത്രിസഭായോഗം തീരുമാനിച്ചു. യു.ഡി.എഫിനോ അതിലെ ഘടക കക്ഷികൾക്കോ അൺ എയ്ഡഡ് മേഖലയിൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ നടക്കുന്നതിനോട് തത്വത്തിൽ വിയോജിപ്പില്ല. അതവരുടെ നയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അവരുടെ നയം നടപ്പിലാക്കുവാൻ അവർക്ക് അവകാശമുണ്ട്. അതിനുള്ള ജനവിധി ഭൂരിപക്ഷം കുറവാണെങ്കിലും അവർക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസ മേഖല കച്ചവടവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നതിനോട് ഇടതുപക്ഷത്തെ അപേക്ഷിച്ച് വളരെ മൃദുവായ സമീപനമാണ് വലതുപക്ഷത്തിനുള്ളത്.

എന്നാൽ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ അന്യായമായ കടന്നു കയറ്റത്തോട് വിയോജിപ്പുള്ളവർക്ക് ഇപ്പോഴത്തെ സർക്കാർ നടപടിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. അതിനുള്ള അവകാശം അവർക്കും ഉണ്ട്. ഇടതുപക്ഷ വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തിനു വിപരീതമായ യു.ഡി.എഫ് സർക്കാരിന്റെ നടപടികൾക്കെതിരെ ഇതിനകം ഇടതുപക്ഷാനുകൂല സംഘടനകൾ സമരമുഖത്തിറങ്ങി കഴിഞ്ഞു. ജനാധിപത്യത്തിൽ ഇത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഭരണപക്ഷത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ശരിയല്ലെന്നു കണ്ടാൽ അതിനെതിരെ പ്രതികരിക്കുനതും ചെറുത്തു നില്പ് സംഘടിപ്പിക്കുന്നതും മറ്റും പ്രതിപക്ഷ ധർമ്മവുമാണ്. അതെല്ലാം ആയതിന്റെ വഴിക്ക് നടക്കുകയും ചെയ്യും. പ്രതിപക്ഷ ഇടപെടൽകൊണ്ട് സർക്കാർ തീരുമാനം തിരുത്തപ്പെടുമോ എന്നത് അതിനെതിരെയുള്ള പ്രതികരണങ്ങളുടെ ശക്തിയനുസരിച്ചിരിക്കും.

ഇവിടെ ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു ചില വസ്തുതകൾ തുറന്നു പറയാൻ വേണ്ടി കൂടിയാണ് ഈ കുറിപ്പ് എഴുതുന്നത്. ആദ്യം തന്നെ ഈ ലേഖകന്റെ ഇതു സംബന്ധിച്ച അഭിപ്രായം പറയാം. രണ്ടുതരം പൌരന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസ നയത്തെ ഈയുള്ളവൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. സ്വകാര്യ മേഖലയിൽ വിദ്യാലയങ്ങളേ പാടില്ല എന്നഭിപ്രായം ഇല്ല. എന്നാൽ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളെ തകർക്കുന്ന നിലയിൽ സ്വകാര്യ മേഖലയുടെ ഇടപെടൽ അന്യായമാണ്. പൊതു വിദ്യാലയങ്ങൾ എന്നാൽ സർക്കാർ-എയ്ഡഡ് മേഖലയെന്നാണ് വിവക്ഷിതാർത്ഥം. ഇംഗ്ലീഷ് , മീഡിയം മലയാളം മീഡിയം എന്ന തരം തിരിവാണ് ശരിക്കും രണ്ടു തരം പൌരന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതിനെ ഒരു തരത്തിലും ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല. ഒന്നുകിൽ എല്ലാം മലയാളം മീഡിയം ആക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാം ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം ആക്കുക.

ലോക ഭാഷയെന്ന നിലയിൽ ഇംഗ്ലീഷിന് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം നൽകിക്കൊണ്ടുതന്നെ മലയാളം മീഡിയം മാത്രമായി നിലനിൽക്കുന്ന വിധത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ പരിഷ്കരണം വരുത്തുന്നതാണ് ഉത്തമം. ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയത്തിലേ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കൂ എന്ന് വാശിയുള്ളവർ ഇംഗ്ലണ്ടിലോ അമേരിക്കയിലോ കാനഡയിലോ മറ്റോ അയച്ചു പഠിപ്പിക്കട്ടെ. ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളേ നടത്തൂ എന്നുള്ളവർ ഏത് ഉഗാണ്ടയിലോ പോയി നടത്തട്ടെ. അല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ബ്യിസിനസിലേയ്ക്ക് തിരിയട്ടെ. ഇവിടെ മലയാളം സ്കൂളുകൾ മതി. എന്നാൽ ഇംഗ്ലീഷും ഹിന്ദിയുമൊക്കെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കഴിയുമ്പോൾ കുട്ടികൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുന്ന രീതിയിലുള്ള സിലബസ് ഉണ്ടാകുകയും ആകാം. ഇവയാണ് ഇതു സംബന്ധിച്ച ഈയുള്ളവന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ.

ഞാൻ ഒരു പാരലൽ അദ്ധ്യാപകനാണ്. എന്റെ പാരലൽ കോളേജിൽ പൊതു വിദ്യാലയത്തിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളും അൺ എയ്ഡഡിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളും ട്യൂഷനു വരുന്നുണ്ട് . ഇതിൽ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം കുട്ടികളും മലയാളം മീഡിയം കുട്ടികളും ഉണ്ട്. പക്ഷെ നാളെ വിവാഹിതനായി കുട്ടിളുണ്ടായാൽ (അങ്ങനെയൊന്നും വരാനിടയില്ല) അവരെ ഞാൻ പൊതു വിദ്യാലയത്തിലേ പഠിപ്പിക്കൂ. അതും മലയാളം മീഡിയത്തിൽ. ഇംഗ്ലീഷ് പക്ഷെ അവരെ ഞാൻ വേറെ പഠിപ്പിക്കും. ഹിന്ദിയും തമിഴും ഒക്കെ പഠിപ്പിക്കും. പക്ഷെ ഒന്നാം ഭാഷ മലയാളമായിരിക്കും. മലയാള മക്കളെയാണ് എനിക്കാവശ്യം. സ്വന്തം നിലപാട് വ്യക്തമാക്കാൻ ഇതും കൂടിയൊക്കെ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ. പറയാനിരുന്ന മറ്റു കാര്യത്തിലേയ്ക്ക് വരാം.

അംഗീകാരമില്ലാത്ത സ്കൂളുകൾക്ക് അനുമതി നൽകുന്നതിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് ഇടതുപക്ഷ പാർട്ടികളും ഇടതുപക്ഷാനുകൂല സംഘടനകളും രംഗത്ത് വന്നു കഴിഞ്ഞു. ഇടതുപക്ഷാനുകൂലവും അദ്ധ്യാപകരംഗത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സംഘടനയുമായ കെ.എസ്.റ്റി.എ അതിശക്തമായി പ്രതികരിക്കുകയും സമര പ്രഖ്യാപനം നടത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇടതുപക്ഷ വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളും യുവജന സംഘടനകളും രംഗത്ത് വന്നു കഴിഞ്ഞു. അതിരു വിട്ട് സ്വകാര്യ അൺ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകൾക്ക് അനുമതി നൽകുന്നത് പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളെ തകർക്കും എന്നതാണ് ഈ നടപടിയെ എതിർക്കാനുള്ള മുഖ്യ കാരണമായി പറയുന്നത്. ഇതിലാണ് ഒരു വിരോധാഭാസം നിലനിൽക്കുന്നത്. ഇടത് - വലത് ആഭിമുഖ്യമുള്ള അദ്ധ്യാപക സംഘടനകൾക്കോ അതിലെ അംഗങ്ങൾക്കോ പൊതുവിദ്യാലയത്തെ സംരക്ഷിക്കാനെന്ന പേരിൽ സമരം നടത്താൻ ധാർമ്മികമായി അവകാശമുണ്ടോ എന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ അവരെ കുറ്റം പറയാൻ ആകില്ല. വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയം കൂടി മാറ്റിവച്ച് ഇത് ഞാനും ചോദിക്കുകയാണ്.

നമ്മുടെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിലെ അദ്ധ്യാപകർ സ്കൂളുകളിൽ വന്ന് ജോലി ചെയ്ത് ശമ്പളം പറ്റി പോകുന്നതല്ലാതെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് എന്ത് പരിശ്രമമാണ് നടത്തുന്നതെന്ന് ഉള്ളിൽതട്ടി പറയാമോ? ഈ അദ്ധ്യാപകർക്ക് പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളോട് എത്ര കണ്ട് ആത്മാർത്ഥതയുണ്ട്. ആത്മാർത്ഥത പോട്ടെ; മതിപ്പെങ്കിലും ഉണ്ടോ? ഈ അദ്ധ്യാപകരുടെ മക്കളിൽ നല്ലൊരു പങ്കും സ്വന്തം മക്കളെ അൺ എയിഡഡ് ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം സ്കൂളുകളിൽ അയച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം തൊഴിൽ മേഖലയെ തന്നെ പരിഹസിക്കുകയല്ലേ? പൊതു വിദ്യാലയങ്ങൾ കൊള്ളില്ലെന്ന് സ്വയം വിളിച്ചു പറയുകയല്ലേ?

മലയാള ഭാഷയോട് സ്വന്തം മക്കളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ഇവർക്ക് പുച്ഛമാണ്. ഇനി അതല്ല ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം തന്നെ പഠിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ തന്നെ ഇപ്പോൾ സ്റ്റേറ്റ് സിലബസിൽ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം ഉണ്ടല്ലോ. അതിൽ ചേർത്താലും പോരേ? എന്തിന് അൺ എയ്ഡഡ് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു? സർക്കാർ സ്കൂളുകളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന അദ്ധ്യാപകർ സവന്തം മക്കളെ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം ആയാലും മലയാളം മീഡിയം ആയാലും പൊതു വിദ്യാലയത്തിൽ തന്നെ പഠിപ്പിക്കനമെന്ന വ്യവസ്ഥ അവരുടെ സർവീസ് ചട്ടങ്ങളുടെ തന്നെ ഭാഗമാക്കണം എന്നാണ് ഈയുള്ളവന് പറയുവാനുള്ളത്. പൊതു വിദ്യാലയത്തെക്കുറിച്ച് മതിപ്പില്ലാത്തവർ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളുടെ നിലനില്പിന് കടുത്ത ഭീഷണിയാണ്. സ്വന്തം മക്കളെ അയക്കാൻ കൊള്ളാത്ത സ്കൂളുകളിൽ അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നതെന്തിന്?

അതുകൊണ്ടൊക്കെ തന്നെ സർക്കാർ-എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിലെ അദ്ധ്യാപകർ അവരുടെ മക്കളെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ ചേർത്ത് പഠിപ്പിക്കണമെന്ന് നിയമം വരണം. നിയമമില്ലെങ്കിലും ധാർമ്മികമായി തന്നെ അവർക്ക് അതിന് ബാദ്ധ്യതയുണ്ട്. പ്ലസ്-ടൂ കഴിഞ്ഞ് എം.ബി.ബി.എസിനും എഞ്ചിനീയറിംഗിനും മറ്റും സ്വാശ്രയ മേഖലയെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതു മനസിലാക്കാം. പക്ഷെ ഒന്നാം ക്ലാസ്സ് മുതൽ പ്ലസ്-ടൂവരെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വന്തം മക്കളെ അകറ്റി നിർത്തുന്നത് വിവരമുള്ള അദ്ധ്യാപകർക്ക് ചേർന്നതല്ല. അല്ലെങ്കിൽ എന്തു കൊണ്ട് തങ്ങളുടെ മക്കളെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ ചേർക്കാതെ അൺ എയിഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ ചേർത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിനു ഈ അദ്ധ്യാപകർ പൊതു സമൂഹത്തിനു മനസിലാകുന്ന വ്യക്തമായ വിശദീകരണം നൽകണം. അതുമല്ലെങ്കിൽ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങൾ കൊള്ളില്ലെന്ന് ഈ അദ്ധ്യാപകർ വിളിച്ചു പറയണം.

ഈ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അദ്ധ്യാപകർ മൊത്തത്തിൽ അവരുടെ മക്കളെ പൊതുവിദ്യാലയങ്ങളിൽ അയക്കുന്നില്ല എന്നർത്ഥമില്ല. ഞാൻ ഒരു സർക്കാർ സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകന്റെ മകനാണ്. പഠിച്ചത് അതേ സ്കൂളിൽതന്നെ. അതും മലയാളം മീഡിയം. ആ സ്കൂളിൽ പഠിച്ച അറിവുകൊണ്ടുതന്നെ മലയാളത്തിൽ ഇതുപോലെ ഇത്രയെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതാൻ കഴിയുന്നത്. അതിൽ അഭിമാനവും ഉണ്ട്. എളുപ്പം നോക്കി പ്രീ ഡിഗ്രിക്കും ഡിഗ്രിക്കും കൂടി മലയാളത്തിൽ പഠിച്ചെഴുതിയതാണ്. പിന്നല്ലേ!

മക്കളെ പൊതുവിദ്യാലയത്തിൽ തന്നെ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ കെ.എസ്.റ്റി.എയിലെ സി.പി. എം പാർട്ടി അംഗത്വമുള്ളവരും പ്രധാന പ്രവർത്തകരുമെങ്കിലും നിഷ്കർഷ വയ്ക്കണ്ടേ? മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യം പോട്ടേ. കെ.എസ്.റ്റി.എയിൽ അംഗങ്ങളാകുന്നവർ എല്ലാം സി.പി.എം കാരോ ഇടതുപക്ഷക്കാരോ അല്ല; കടുത്ത കോൺഗ്രസുകാർ പോലും അതിൽ അംഗങ്ങളായിട്ടുണ്ട്. ശക്തമായ സംഘടന അതായതുകൊണ്ട് അവരും അതിൽ അംഗത്വമെടുത്ത് നിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ കെ.എസ്.റ്റി.എ യിലെ പാർട്ടി അംഗത്വമുള്ളവരും പ്രധാന ഭാരവാഹികളുമെങ്കിലും സ്വന്തം മക്കളെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ അയച്ചു പഠിപ്പിച്ചിട്ട് അൺ എയ്ഡഡ് കടന്നുകയറ്റത്തിനനുകൂല മായ സർക്കാർ നടപടികൾക്കെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നതായിരിക്കും ധാർമ്മികമായ മര്യാദ എന്നാരെങ്കിലും പറഞ്ഞു പോയൽ അതിൽ കുറ്റം കാണാൻ കഴിയില്ല.

എല്ലാ കെ.എസ്.റ്റി.എ നേതാക്കളും കുട്ടികളെ അൺ എയ്ഡഡ് സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ആരോപിക്കുന്നില്ല. നല്ലൊരു പങ്ക് പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിൽ തന്നെ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോഴത്തെ കെ.എസ്.റ്റി.എ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി എം.ഷാജഹാൻ എന്റെ നാട്ടുകാരനും പാരലൽ കോളേജിൽ എന്നെ പണ്ട് പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ആളുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾ പൊതു വിദ്യാലയത്തിൽ, അതും മലയാളം മീഡിയത്തിൽ തന്നെയാണ് പഠിച്ചത്. നല്ല മാർക്കുവാങ്ങിത്തന്നെ ജയിച്ചത്. ഇപ്പോൾ ആ കുട്ടി മെഡിക്കൽ കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയാണ്. മെറിറ്റ് സീറ്റിൽ സർക്കാർ മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ തന്നെ പഠിക്കുന്നുവെന്നാണ് ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നത്. പക്ഷെ അദ്ദേഹത്തെ പോലുള്ള നേതാക്കളെ മാതൃകയാക്കാൻ അനുയായികൾ എല്ലാം തയ്യറാകുമോ എന്നതാണ് പ്രശ്നം.

പിൻകുറിപ്പ്: ഇത്രയുമൊക്കെ തുറന്നെഴുതിയെങ്കിലും പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളെ തകർക്കുന്നതും രണ്ടുതരം പൌരന്മാരെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ കച്ചവടവൽക്കരണത്തെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതുമായ വികലമായ സർക്കാർ നടപടികൾക്കെതിരെ നടക്കുന്ന സമരമുഖങ്ങളിൽ മറ്റെല്ലാ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളും മാറ്റി വച്ച് ഞാനും ഉണ്ടാകും.എല്ലാ സത്യങ്ങൾക്കും നേരെ ഒരു പോലെ കണ്ണടയ്ക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന ചിന്തയിൽ പൊതു സമൂഹത്തിന്റെ ബോധ്യത്തിനു വേണ്ടി ഇങ്ങനെ കോറിയിടുന്നു എന്നു മാത്രം. പൊതു സമൂഹത്തിൽ ആരൊക്കെ ഇത് വായിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നത് എനിക്ക് പ്രശ്നമേ അല്ല! മറ്റേതു പോസ്റ്റും എന്നതു പോലെ ഇതും എഴുതിയതോടെ ഞാൻ സംതൃപ്തനായിക്കഴിഞ്ഞു.

സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ കീറാമുട്ടികൾ

സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ കീറാമുട്ടികൾ

കേരളത്തിലെ സ്വാശ്രയ പ്രൊഫഷണൽ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ വിദ്യാർത്ഥി പ്രവേശനം സംബന്ധിച്ച വിവാദങ്ങൾ തുടരുകയാണ്. ഗവർണ്മെന്റിന്റെയും കോടതികളുടെയും ഇടപെടലുകൾ തുടരെ ഉണ്ടായിട്ടും ഈ രംഗത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇതുവരെയും ഒരു ശാശ്വതമായ പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ല. സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് സാമൂഹ്യനീതി ഉറപ്പാക്കുവാൻ വേണ്ടി മുൻ ഗവർണ്മെന്റ്റിന്റെ കാലത്ത് അന്നത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രി ഓടി നടന്നിട്ട് തുടരെ തുടരെ തിരിച്ചടികളാണുണ്ടായത്. ഈ വിഷയത്തിൽ കോടതി വിധികൾ മിക്കതും സർക്കാർ താല്പര്യത്തിന് എതിരായത് ഈ തിരിച്ചടികളുടെ ആക്കം കൂട്ടി. ഒടുവിൽ എം.എ. ബേബി എന്ന നല്ലൊരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ ഇമേജ് തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റേതല്ലാത്ത കാരണങ്ങളാൽ നഷ്ടപ്പെട്ടു.

ഇപ്പോഴും കലുഷിതമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാൻ കോളേജ് മാനേജുമെന്റുകളുമായി ഇനിയും ചർച്ചയ്ക്കു നടക്കാതെ കോടതികളും ഭരണകൂടവുമായി ചർച്ചകൾ നടത്തി ഒരു ഒത്തു തീർപ്പിലെത്തുന്നതാണ് നല്ലത്. മാനേജുമെന്റുകളുടെ താല്പര്യങ്ങളും സാമൂഹ്യനീതിയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള സർക്കാർ താല്പര്യവും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്നിടത്ത് ഏതിനാണ് പ്രാമുഖ്യം നൽകേണ്ടതെന്ന കാര്യത്തിൽ നമ്മുടെ നീതി പീഠങ്ങൾ കുറച്ചു കൂടി സാമൂഹ്യ ബോധം ഉൾക്കൊണ്ട് പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാനേജ്മെന്റുകളുടെ ധാർഷ്ട്യത്തിനെങ്കിലും അല്പം കുറവു വരും. ചില ഭരണ ഘടനാ നിയമങ്ങളെയും മറ്റും ഉദ്ധരിച്ച് കോടതികളിൽ നിന്ന് മാനേജ്മെന്റുകൾക്ക് അനുകൂലമായി അനുകൂലവിധി ലഭിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ പിൻബലം മനേജുമെന്റ്റുകളെ തികഞ്ഞ പിടിവാശികളിലേയ്ക്കും ധാർഷ്ട്യത്തിലേയ്ക്കും നയിക്കുന്നുണ്ട്. ശക്തമായ നിയമ നിർമ്മാണം കൊണ്ട് കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്ക് ഈ വിഷയത്തിലെ പ്രതിസന്ധികളെ മറികടന്ന് സാമൂഹ്യ നീതി ഉറപ്പുവരുത്താവുന്നതേയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഉന്നത നീതിപീഠം ഇക്കാര്യത്തിൽ സാമൂഹ്യനീതിക്കനുകൂലമായ ഉറച്ച വിധി പ്രസ്താവം നടത്തണം.

സ്വാശ്രയ മേഖലകളിൽ വിദ്യാലയങ്ങൾ അനുവദിക്കുമ്പോൾ ഫിഫ്റ്റി ഫിഫ്റ്റി എന്ന കരാറാണ് സർക്കാരുമായി ഉണ്ടായിരുന്നത്. അൻപത് ശതമാനം സീറ്റ് മാനേജ് മെന്റിനും അൻപതു ശതമാനം സീറ്റ് മെരിറ്റിലും എന്നതായിരുന്നു ധാരണ. മെരിറ്റ് സീറ്റിൽ മെരിറ്റും സംവരണ തത്വങ്ങളും യഥാവിധി പാലിക്കപ്പെടും. പക്ഷെ മാനേജ് കോട്ടയിൽ അതല്ല സ്ഥിതി. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സർക്കാർ സീറ്റിൽ തന്നെ മാനേജ്മെന്റുകൾ കയറി കളിക്കുന്ന കാഴ്ചയാണുള്ളത്. വിദ്യാഭ്യാസം കച്ചവടോപാധിയായി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ലാഭം പ്രതീക്ഷിക്കുക സ്വാഭാവികമാണ്. നടത്തിക്കൊണ്ടുപോകാനുള്ള പണം മാത്രം പോരാ. ലാഭം തന്നെ ലഭിക്കണം. സാമൂഹ്യസേവനത്തിനല്ലല്ലോ അവർ ഇത് നടത്തുന്നത്. ഇക്കാര്യം എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവിടെ ലാഭാർത്തി എന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്റെ തനിഗുണമാണ് സ്വാശ്രയ മാനേജ്മെന്റുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ഇതിനെതിരെയാണ് കർശന നിലപാട് സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിൽ സ്വാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങൾ വരുമ്പോൾ സമ്പന്നർക്ക് മാത്രം വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുള്ള അവസരം ലഭിക്കുക വഴി സാമൂഹ്യാസമത്വം ശക്തിപ്പെടും എന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണ് വ്യവസ്ഥകളോടെ സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്താൻ അനുവദിച്ചത്. പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്കും കൂടി പഠിക്കാൻ അവസരം നൽകണമെന്ന തികച്ചും ന്യായമായ ഉപാധിയാണ് ഇത്. ഈ ഉപാധി വഴി പാവപ്പെട്ടവർക്കൊക്കെ ഉന്നത പഠനത്തിന് അവസരം ലഭിക്കുമോ എന്നത് വേറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ട വിഷയമാണ്.

മെരിറ്റ് സീറ്റിലാണെങ്കിലും അവസരം ലഭിക്കുന്നവരിൽ അധികവും സാമ്പത്തികമായി നല്ല ചുറ്റുപാടുകളിൽ ഉള്ള കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികളാണെന്നതാണ് സത്യം. മറ്റുള്ളവർ പത്താം തരം പോലും ജയിച്ചു വരാത്ത സാഹചര്യമാണ് ഉള്ളത്. പ്രത്യേകിച്ചും ഗ്രാമീണ മേഖലയിൽ. പ്ലസ് ടു കടന്നു കൂടുന്നവരിലാകട്ടെ നല്ലൊരു പങ്ക് എൻട്രസ് കടമ്പയും മറ്റും കടന്നു കയറാനാകാതെ പിന്തള്ളപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. മെഡിക്കൽ-എഞ്ചിനീയറിംഗ് പ്രവേശനം നേടുന്നവരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും കോച്ചിംഗ് സെന്ററിലൊക്കെ പോയി പഠിച്ച് പരീക്ഷ എഴുതുന്നവരാണ്. പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്ക് “കൂടിയ ഇനത്തിൽ‌പ്പെട്ട” എൻ ട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് സെന്ററുകളുടെ ഏഴയലത്തു പോലും ചെല്ലാനാകില്ല. പിന്നെയല്ലേ അവർ സ്വാശ്രയ മേഖലയിലായാലും സർക്കാർ മേഖലയിലായാലും ഉന്നത പഠനത്തിനെത്തുന്നത്!

തീരെ ദരിദ്രരായ കുട്ടികൾക്ക് മെഡിക്കൽ- എഞ്ചിനീയറിംഗ് മേഖലയൊക്കെ ഇന്നും വ്യർത്ഥ സ്വപ്നങ്ങൾ മാത്രമാണ്. സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുള്ള വീടുകളിലെ കുട്ടികളെ പോലെ പഠനത്തിൽ മികവ് പുലർത്താനും ഉയർന്ന മാർക്ക് വാങ്ങാനും തീരെ ദരിദ്രരായ കുട്ടികൾക്ക് പല കാരണങ്ങളാലും കഴിയില്ല എന്നത് ഇന്നിന്റെയും യാഥാർത്ഥ്യം തന്നെയാണ്. പിന്നെ പാവപ്പെട്ട കുട്ടികളിൽ എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളും അതിജീവിച്ച് വരുന്ന കുറച്ചു പേരെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. അവർക്ക് എല്ലാം സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ മാത്രമായി പ്രവേശനം നൽകാൻ നിലവിൽ അവസരവും ഇല്ല. അവിടെയാണ് സ്വാശ്രയ മേഖലകളിൽ സാമൂഹ്യ നീതി കൈവരിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രസക്തി. പാവപ്പെട്ടവരും ഇടത്തരക്കാരുമായ ഒരു വിഭാഗത്തിനെങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസ ലോൺ എടുത്തും വീടും പുരയിടവും വിറ്റും പണയം വച്ചും ആണെങ്കിലും പഠിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കും. (വിദ്യാഭ്യാസ ലോണും പാവപ്പെട്ടവർക്കല്ല, കൂടുതലും പണക്കാർക്കേ ലഭിക്കൂ എന്നത് മറക്കുന്നില്ല. വിദ്യാഭ്യാസ ലോണിന് ബാങ്ക് മാനേജരെ സമീപിക്കുന്ന പവപ്പെട്ടവർക്ക് നക്സലൈറ്റാകാൻ തോന്നിപ്പോകും).

എല്ലാവർക്കും സാമൂഹ്യ നീതി ഉറപ്പുവരുത്താൻ കഴിയുന്നില്ല; എന്നാൽ കുറച്ചുപേർക്കെങ്കിലും അവസരങ്ങൾ നൽകാൻ ആകുന്നത് നല്ലതല്ലേ? ഇവിടെ പാവങ്ങളിൽത്തന്നെ ഒരു വിഭാഗത്തിന് അവസരം ലഭിക്കുകയും ഒരു വിഭാഗത്തിന് അവസരം ലഭിക്കാതെയും വരുന്നു എന്നതിലും ഒരു അസമത്വം ഉണ്ട് എന്നതും സൂചിപ്പിക്കാതെ വയ്യ. എല്ലാവരും ഡോക്ടർമാരും എഞ്ചിനീയർമാരും ആകണോ, അഥവാ ആകാൻ കഴിയുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യം വരാം. എന്നാൽ പണക്കാരുടെ മക്കൾ മാത്രം ഡോക്ടർ മാരും എഞ്ചിനീയർമാരും ആയാൽ മതി , മറ്റുള്ളവരെല്ലാം വേറെ തൊഴിലുകൾ ചെയ്യട്ടെ എന്ന ശാഠ്യം അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഇല്ലേയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അൻപതു സമ്പന്നക്കുട്ടികൾ ഡോക്ടർമാരും എഞ്ചിനീയർമാരും ആകുമ്പോൾ അൻപത് പാവപ്പെട്ടവർക്കും അതിന് അവസരം നൽകണം. അത് അനുവദിക്കാത്തവരെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ നടത്താൻ അനുവദിക്കരുത്. ലാഭം നേടാൻ വേറെയുമുണ്ട് ബിസിനസുകൾ. അവർ ആ വഴിയ്ക്കു നീങ്ങട്ടെ!

സത്യത്തിൽ സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന എല്ലാ ജാതിമതങ്ങളിലും പെട്ട കുട്ടികൾക്ക് ഉന്നത പഠന മേഖലകളിൽ പ്രവേശനത്തിന് മാർക്കിളവു പോലും അനുവദിക്കേണ്ടതാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ നിലയിലുള്ള എൻട്രൻസ് പരീക്ഷകളും മറ്റും എടുത്തു കളയണം. പാവങ്ങൾക്ക് അപ്രാപ്യമായ സംവിധാനങ്ങൾ വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലകളിൽ ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. പ്ലസ് ടൂ ജയിക്കുന്ന എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും അതത് സ്കൂളുകളിൽ തന്നെ ഒരു വർഷത്തെ സൌജന്യ എൻട്രൻസ് കോച്ചിംഗ് ഏർപ്പെടുത്താനുള്ള സംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്. അതുപോലെ കടുത്ത പരീക്ഷണങ്ങളാകുന്ന എണ്ട്രൻസ് പരീക്ഷകൾ ഒഴിവാക്കി മലയാളത്തിലുള്ള പൊതു പരീക്ഷകളായി എണ്ട്രൻസ് പരീക്ഷകൾ മാറണം. ഇന്നത്തെ എൻട്രൻസ് പരീക്ഷയും പ്രവേശന നടപടികളും എല്ലാം പണക്കാരുടെ മക്കളെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പാവങ്ങളുടെ മക്കൾ ആരെങ്കിലും തെന്നിയും തെറിച്ചും കുറച്ചു പേർ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ അതി ജീവിച്ച് അങ്ങോട്ട് കടന്നു ചെല്ലുമ്പോൾ പലർക്കും ചൊറിയുന്നത്.

മറ്റൊന്ന് സ്വാശ്രയ വിദ്യാലയങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടെങ്കിൽ അവിടെ പഠിക്കാൻ ആളുകൾ ചെല്ലും. കേരളത്തിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ അന്യ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പോകും. വേറെ രാജ്യങ്ങളിലും പോകും. ഇപ്പോഴും പോകുന്നുണ്ടല്ലോ. അതുകൊണ്ടൊക്കെയാണ് തത്വങ്ങളൊക്കെ തൽക്കാലം മാറ്റി നിർത്തി കേരളത്തിലും സ്വാശ്രയ വിദ്യാലയങ്ങൾ തുടങ്ങാൻ അനുവദിച്ചത്. അവിടെ സർക്കാർ സീറ്റിൽ മെരിറ്റുള്ളവരും മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റിൽ പൈസയുള്ളവർക്കും പ്രവേശനം നേടാം. ഇവിടെ ഇപ്പോൾ ആരോഗ്യമന്ത്രിയുടെ മകളുടെ പരിയാരം കോളേജ് പ്രവേശനം വിവാദങ്ങളുടെ നടുവിൽ അദ്ദേഹം വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അതുപോലെ ഒരു ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ നേതാവിന്റെ മകൾ മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റിൽ പ്രവേശനം നേടിയത് പാതകമായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു. മന്ത്രി ആയി പോയതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൾക്ക് പഠിക്കാൻ കേരളത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്ന ഒരവസരം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത് എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അത് ശരിയല്ല. മകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസാവകാശം മന്ത്രിയുടെ സ്വസ്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടി നിഷേധിക്കുന്നത് ഒരു മന്ത്രിയച്ഛനെ സംബന്ധിച്ചും ശരിയല്ല. മന്ത്രി അടൂർ പ്രകാശിന്റെ മകൾക്ക് കേരളത്തിനോ ഇന്ത്യയ്ക്കോ പുറത്തു പോയി പി.ജി പഠനം നടത്താൻ ശേഷിയുണ്ടായിരിക്കാമെന്നത് വേറെ കാര്യം.

അതുപോലെ തത്വത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസ കച്ചവടത്തിന് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ പോലൊരു സംഘടന എതിരായതുകൊണ്ട് അതിന്റെ ഒരു നേതാക്കളുടെ കുട്ടികൾക്ക് സ്വാശ്രയ വിദ്യാലയത്തിൽ മാനേജ് മെന്റ് കോട്ടയിൽ പഠിച്ചു കൂടെന്നു പറയുന്നതിലും വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല. സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് നടക്കുന്ന അനീതികൾക്കെതിരെ പൊരുതുന്ന സംഘടനയാണ് എസ്.എഫ്.ഐ. എന്നാൽ സ്വാശ്രയ കോളേജുകളിൽ തന്നെ എസ്.എഫ്.ഐ യൂണിറ്റുകളും ഉണ്ട്. മാനേജ്മെന്റ് സീറ്റിൽ പ്രവേശനം നേടിയ വിദ്യാർത്ഥികളും എസ്.എഫ്.ഐയിൽ അംഗങ്ങളാകുന്നുണ്ട്. തുറന്നുതന്നെ പറയാം; അത്തരം ചില വിരോധാഭാസങ്ങൾ ഒക്കെ ഈ ഒരു വ്യവസ്ഥിതിയിൽ സ്വാഭാവികമാണ്. ഇപ്പോൾ ഡി.വൈ.എഫ്. ഐ യുടെ സംസ്ഥാന നേതാവിന്റെ കുട്ടി പരിയാരത്ത് പ്രവേശനം നേടിയതാണല്ലോ വിവാദമായത്. സി.പി.എമ്മിന്റെ പല പ്രമുഖ നേതാക്കളുടെയും പ്രാദേശിക നേതാക്കളുടെയും മക്കൾ സംസ്ഥാനത്തിനകത്തും പുറത്തും സ്വാശ്രയ വിദ്യാലയങ്ങളിൽ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോഴും പഠിക്കുന്നുണ്ട്.

സിദ്ധാന്തവും പ്രയോഗവും യഥാവിഥി നടത്തിക്കൊണ്ടു പോകാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വവസ്ഥിതി നില നിൽക്കുന്ന ഒരു രാജ്യം എന്ന നിലയിൽ എല്ലാ രംഗത്തും വ്യവസ്ഥിതിയുമായി സന്ധി ചെയ്തു തന്നെയാണ് ഇടതുപക്ഷം ഇന്ത്യയിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അത് ആർക്കാണറിയാത്തത്? നേതാക്കളുടെ മക്കൾ എവിടെ പഠിക്കുന്നു എന്നതൊന്നുമല്ല രാജ്യം നേരിടുന്ന ഗുരുതരമായ പ്രശ്നം. ഇടതുപക്ഷക്കാർ ആയി പോയതുകൊണ്ട് അവരും അവരുടെ മക്കളും ഒക്കെ സോഷ്യലിസം സ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ എല്ലാം ത്യജിച്ച് ജീവിച്ചു കൊള്ളണം എന്ന് ശഠിച്ചാൽ അത് ആരു കേൾക്കാൻ! ബ്രിട്ടീഷ് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിക്കൊണ്ടുതന്നെ പണ്ട് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ഇന്ത്യക്കാർ പണികൊടുത്തത് എന്ന ചരിത്ര യാഥാർത്ഥ്യം കൂടി ഓർമ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഈ കുറിപ്പ് തൽക്കാലം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു.

ഉമ്മൻ ചാണ്ടി മന്ത്രിസഭയുടെ ജനപ്രിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ

ഉമ്മൻ ചാണ്ടി മന്ത്രിസഭയുടെ ജനപ്രിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ

(ഈ പോസ്റ്റ്‌ വിശ്വമാനവികം 1-ല്‍ ആണ് ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് . അതിലേയ്ക്കുള്ള ലിങ്ക്)

പുതുതായി സത്യ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സർക്കാർ ഏതാനും ജനപ്രിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ നടത്തിയിരിക്കുന്നു. അതിൽ ഒന്ന് എൻഡോ സൽഫാൻ ദുരിതബാധിതരായി മരിച്ചവരുടെ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഒരു ലക്ഷം രൂപാ വീതം ധനം സഹായം നൽകും എന്നതാണ്. ഇത് വളരെ സ്വാഗതാർഹം തന്നെ. എൻഡോ സൽഫാൻ നിരോധനം പൂർണ്ണമായി നടപ്പാക്കുന്നതിനാവശ്യമായ എല്ലാ നടപടികളും സ്വീകരിക്കുമെന്ന പ്രഖ്യാപനവും ഉണ്ട്. ഇതും സ്വാഗതാർഹം തന്നെയാണെങ്കിലും അതിന്റെ ആത്മാർത്ഥത കാത്തിരുന്നു കാണാം.

രണ്ടാമത്തെ കാര്യം കുട്ടനാട്ടിൽ വേനൽ മഴക്കെടുതികൾക്കിരയായ കർഷകർക്ക് ഹെക്ടറിന് ഇരുപതിനായിരം രൂപാ വീതം ധന സഹായം നൽകാനുള്ള തീരുമാനമാണ്. ഇത് മതിയായ സഹായമായിരിക്കുമോ എന്നത് അവിടുത്തെ കർഷകരോട് ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമാണെങ്കിലും ആശ്വാസം എത്തിക്കുന്നത് നല്ല കാര്യം തന്നെ. ഒരു രൂപയ്ക്ക് അരി നൽകൽ പദ്ധതി ഉടൻ നടപ്പിലാക്കുമെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എൽ.ഡി.എഫ് രണ്ടു രൂപയ്ക്കാണ് അരി നൽകൻ തീരുമാനിച്ചത്. ജനങ്ങൾക്ക് ഒരു രൂപ കൂടി കുറച്ച് കിട്ടുന്നത് കുറച്ചും കൂടി ആശ്വാസകരം തന്നെ.

ഇനി മൂന്നാമത്തേത് ഇപ്പോൾ വർദ്ധിപ്പിച്ച പെട്രോൾ വിലയിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന അധിക നികുതി സംസ്ഥാന സർക്കാർ വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുക വഴി വില വർദ്ധനവിൽ നിന്ന് അല്പം ഒരു ആശ്വാസം നൽകുക എന്നതാണ്. ഇതും സ്വാഗതാർഹം തന്നെ. ലിറ്ററിന് 1.22 രൂപയാണ് സംസ്ഥാനത്തിനുള്ള നികുതി. ഇത് വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുക വഴി സർക്കാരിനു 131.94 കോടി വരുമാന നഷ്ടം ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും ജനങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം പകരേണ്ടത് ഒരു സർക്കാരിന്റെ ബാദ്ധ്യത തന്നെയാണ്. ഇപ്പോൾ പെട്രോൾ ലിറ്ററിന് 5.39 രൂപയാണ് വർദ്ധിപ്പിച്ചത്. നികുതി വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുന്നതിലൂടെ വില 4.17 രൂപ ആകും.

എന്നാൽ ഇക്കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം വില വർദ്ധനവ് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അപ്പോഴും നില നിൽക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. 5.39 രൂപാ കൂടിയതിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ദേശം 1.56 രൂപയുടെ ഇളവ് ഉപപ്ഭോക്താക്കൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. നേരത്തേ ഉള്ളതിൽ നിന്നും 4.17 രൂപാ എന്നാലും അധികം നൽകേണ്ടി വരികയാണ്. വൻ തോതിൽ വർദ്ധിപ്പിക്കുക. അല്പമാത്രമായ ഇളവ് അനുവദിക്കുക. മുൻ സർക്കാർ അതു പോലും ചെയ്തില്ലാ എന്നു വാദിക്കാം. ആ നിലയിൽ അല്പം കൂടി ജനപ്രിയം ഇക്കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടാക്കി.

ഇപ്പോൾ എണ്ണ വില വർദ്ധനവിനുള്ള അധികാരം കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്കല്ല. എണ്ണക്കമ്പനികൾക്കാണ്. ഇനി അടുത്ത മാസം വീണ്ടും എണ്ണ വില കൂട്ടും എന്നാണ് അറിയുന്നത്. അടുത്ത മാസം മാത്രമല്ല, ഇനി ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങനെ കൂടിക്കോണ്ടിരിക്കും. അപ്പോഴെല്ലാം കേരളത്തിലെ യു.ഡി.എഫ് സർക്കാർ വിലവർദ്ധനവു വഴി കിട്ടുന്ന അധികനികുതി ഉപേക്ഷിച്ച് വിലവർദ്ധനവിന്റെ ഭാരം ലഘൂകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമോ എന്നറിയില്ല.

അടിക്കടിയുള്ള വില വർദ്ധനവ് ഒഴിവാക്കാൻ ആവശ്യമായ നടപടികൾക്ക് കേന്ദ്രസർക്കാരിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിനു പകരം വില കൂടുമ്പോഴെല്ലാം സംസ്ഥാന സർക്കാർ അധിക നികുതി ഒഴിവാക്കി അല്പം ആശ്വാസം എത്തിക്കുക എന്നത് എക്കാലത്തും പ്രായോഗികമാകുമോ? ഇളവു നൽകിയാലും വർദ്ധനവ് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നില നിൽക്കും എന്നത് അംഗീകരിക്കാതെ പറ്റുമോ? അതിനെന്താണൊരു പോം വഴി? ശാശ്വതമായ പോംവഴി അടഞ്ഞ അദ്ധ്യായമോ?

കേട്ടാൽ തോന്നും പെട്രോളിന്റെ വില ഉമ്മൻ ചാണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ കുറച്ചെന്ന്. 5.39 രൂപാ കൂട്ടിയത് 4.17 ആയി കുറയുമ്പോഴും ഈ 4.17 രൂപ വർദ്ധനവ് നിലനിൽക്കുകയാണ്. ആദ്യം എണ്ണവില കൂട്ടാനും കുറയ്ക്കാനുമുള്ള കേന്ദ്ര ഗവർണ്മെന്റിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട അധികാരം തിരിച്ചിച്ചുപിടിക്കാൻ കേന്ദ്രഗവർണ്മെന്റിനോട് പറയുകയാണ് ഉമ്മൻ ചാണ്ടി ചെയ്യേണ്ടത്!

യു.ഡി.എഫ് ഭരണം: പറഞ്ഞതൊന്നും വിഴുങ്ങില്ലെന്ന് കരുതുന്നു

യു.ഡി.എഫ് ഭരണം: പറഞ്ഞതൊന്നും വിഴുങ്ങില്ലെന്ന് കരുതുന്നു

യു.ഡി.എഫ് പ്രകടന പത്രികയിലെ വാഗ്ദാനമയിരുന്നു ഒരു രൂപയ്ക്ക് അരി നൽകും എന്നത്. പുതിയ മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തിൽ വന്നയുടൻ അത് നടപ്പിലാക്കുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. അതുപോലെ പേട്രോൾ ഡീസൽ വില കൂട്ടുമ്പോൾ അവയിൽ നിന്ന് സംസ്ഥാനത്തിനു ലഭിക്കുന്ന നികുതി വേണ്ടെന്നു വച്ചു കൊണ്ട് വിലവർദ്ധനവ് പിടിച്ചു നിർത്തണമെന്നാണ് മുമ്പ് ഇടതുപക്ഷ സർക്കാരിനോട് യു.ഡി.എഫ് നേതാക്കൾ പറഞ്ഞത്.

ഇപ്പോൾ പെട്രോൾ ഡീസൽ വില വീണ്ടും കൂട്ടിയിരിക്കുകയാണല്ലോ. തീർച്ചയായും യു.ഡി.എഫിന്റെ മുൻ നിലപാടിൽ ഉറച്ചു നിന്ന് പെട്രോൾ ഉല്പനങ്ങളുടെ വില കൂട്ടുന്നതിനനുസരിച്ച് അവയിൽ നിന്ന് സംസ്ഥാനത്തിനു കിട്ടുന്ന നികുതി വേണ്ടെന്നു വച്ച് ഈ വില വർദ്ധനവിനെ തടഞ്ഞു നിർത്താൻ പുതിയ യു.ഡി.എഫ് സർക്കാർ തയ്യാറാകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

അതുപോലെ ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്. എം.എ.ബേബിയെ വിമർശിച്ചിരുന്നവർ സ്വാശ്രയ വിദ്യാഭ്യാസ സംഗത്ത് സാമൂഹ്യ നീതി കൈവരിക്കാൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ പോകുന്നുവെന്നും അറിയാൻ താല്പര്യമുണ്ട്. കയറിയതല്ലേയുള്ളൂ. തിടുക്കമില്ല. ട്രഷറി പൂട്ടാതെ തോമസ് ഐസക്ക് അഞ്ചു വർഷം കൊണ്ടു പോയി. ഇനി യു.ഡി.എഫ് ധനമന്ത്രിയും ധനശാസ്ത്ര പണ്ഠിതനുമായ മാണിസാറിനും അതു കഴിയുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷ.

വിദ്യാഭ്യാസ രംഗം ഉടച്ചു വാർക്കുന്നത്, അഴിമതി തുടച്ചു നീക്കുന്നത്, പോലീസ് സേനയുടെ കാര്യക്ഷമത വർദ്ധിപ്പിക്കൽ , ആരോഗ്യരംഗത്തെ പരിഷ്കാരങ്ങൾ എല്ലാം കണ്ടിട്ടു വേണം ഇനി അടുത്ത ഇലക്ഷനിൽ ആർക്ക് വോട്ട് ചെയ്യണം എന്നു തീരുമാനിക്കാൻ! ഉദ്യോഗസ്ഥ മേഖലയിൽ എല്ലാം അഴിമതി തുടച്ചു നീക്കപ്പെടും. നമ്മുടെ ചെക്ക് പോസ്റ്റുകളിൽ പോലും ഇനി യാതൊരു വിധ അഴിമതിയും കൈക്കൂലിയും നടമാടുകയില്ല. കാരണം അഴിമതിക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടികൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരു സർക്കാരാണ് ഇനി അധികാരത്തിൽ.

ഒരു അഴിമതി വിരുദ്ധ സംസ്ഥാനമായി കേരളത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന നിലയിൽ വരെ കാര്യങ്ങൾ പുരോഗമിക്കാം.ത്രീ ജി സ്പെക്ട്രം അഴിമതി പോലെയുള്ള വലിയ അഴിമതികളിലൂടെ നേടാവുന്ന എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത തുകയൊക്കെ കേട്ട് ആവേശ പുളകിതരായി ആരെങ്കിലും ആ വഴിക്കു നീങ്ങാമെന്നു വിചാരിക്കുകയോ തുകയെല്ലാം അടിച്ചു മാറ്റി ഭദ്രമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിക്ഷേപിച്ച ശേഷം സുരക്ഷിതമായി എ.സി ജയിലിൽ സുഖവാസത്തിന് പോകാമെന്നോ വീണ്ടും ഒരിക്കൽ മടങ്ങി വന്ന് മന്ത്രിയാകാമെന്നോ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് തെറ്റി! കോൺഗ്രസ്സ് ഭരിക്കുമ്പോൾ നടക്കില്ല.

ഏതെങ്കിലും ഒരാരോപണത്തിന്റെയോ അഴിമതിയുടേയോ പേരിൽ ആയുഷ്കാലം രാഷ്ട്രീയത്തുക് നിന്ന് ആരെയും അകറ്റേണ്ടകാര്യമില്ലെന്ന് കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടിയെ സാക്ഷിനിർത്തി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥിതിയ്ക്ക് ആർക്കും എന്തും ചെയ്യാം. കാലം കുറെ കഴിയുമ്പോൾ കാലപ്പഴക്കത്തിന്റെ ആനുകൂല്യം നൽകി കേസുകൾ ഒക്കെ വെറുതേ വിട്ട് മപ്പാക്കാം. ഭരണത്തിലും ഏറാം. സൽഭരണവും നടത്താം! വോട്ട് ചെയ്ത് ജയിപ്പിക്കാൻ ജനങ്ങളുള്ളപ്പോൾ ആരെ പേടിക്കാൻ!


ഡോക്ടർമാരിൽ ചിലരൊക്കെ വീണ്ടും പ്രൈവറ്റ് പ്രാക്ടീസ് തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതായി കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതൊന്നും യു.ഡി.എഫിന്റെ കീഴിൽ നടക്കില്ല. ശ്രീമതി ടീച്ചർ ഭരിച്ചു മുടിച്ച ആരോഗ്യരംഗത്തെ പുത്തൻ ഉടച്ചു വാർക്കലുകളോടെ പ്രൈവറ്റ് ആശുപത്രികളിൽ തള്ള് കുറയുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം. എല്ലാ ജില്ലകളിലും ഗ്രാമ ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിൽ വരുന്ന ഐ.റ്റി പാർക്കുകളിൽ ജോലിക്കപേക്ഷിക്കാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്ന യുവജനങ്ങളെ നിരാശരാക്കില്ലെന്നാണ് വിശ്വാസം.

ബസ് ചാർജ് വർദ്ധന, വൈദ്യുതി ബില്ല് കൂട്ടൽ, പവ്വർ കട്ട് എന്നിവ ഇനി ഉണ്ടാകില്ല. നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില കൂടിയത് എൽ.ഡി.എഫ് സർക്കാരിന്റെ നയപരിപാടികളുടെ ഫലമായിട്ടായിരുന്നു. ഇനി അതെല്ലാം കുത്തനെ കുറയും. പൊതു വിതരണ സമ്പ്രദായം കുറ്റമറ്റതാകും. സാധാരണ കടകളിൽ പോലും സാധന വില കുറച്ചു കിട്ടുമെന്നു വരുമ്പോൾ പിന്നെ പൊതു വിതരണ ശൃംഘലകളുടെ ആവശ്യം തന്നെ ഉണ്ടാകുമോ എന്നറിയില്ല.

വ്യവസായങ്ങൾ വരുന്നതിന് തടസമായ സി.പി.എം പോളിസികൾ ഇനി ഇല്ലാത്തതിനാൽ, മിനിമം ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു വ്യവസായം വീതം വരാൻ അധികനാൾ വേണ്ടി വരില്ലെന്നു കരുതുന്നു. വ്യാവസായികമായി വികസിക്കുന്നതോടെ ഒരു വികസിത രാജ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം നമ്മുടെ സംസ്ഥാനത്തിനു കൈവരും. അത് കണ്ട് പഠിക്കാൻ അന്യ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും അന്യ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും വരുന്ന പഠന സംഘങ്ങൾ ഇനി പതിവു കാഴ്ചകളാവും. ചുളുവിന് കുറച്ച് വിദേശനാണ്യവും!

സ്ത്രീപീഡനം, അഴിമതി, അക്രമം എന്നിവ ഇനി കേട്ടു കേൾവികൾ മാത്രമായിരിക്കും. ഇടതു സർക്കാരിന്റെ കീഴിൽ അതൊക്കെയായിരുന്നല്ലോ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്. ചുമ്മാതാണോ ജനങ്ങൾ എൽ.ഡി.എഫിനെ തൂത്തെറിഞ്ഞത്! മര്യാദയ്ക്ക് ഭരിക്കണമായിരുന്നു. ജനങ്ങളുടെ സ്വൈരത കെട്ടു പോയിരുന്നു. നാട്ടിൽ ജീവിക്കാൻ പറ്റാതായി പോയി!

ഇനി നമ്മുടെ പെൻഷൻ ആനുകൂല്യങ്ങൾ കുത്തനെ കൂടും. മാസം കർഷകത്തൊഴിലാളി പെൻഷൻ അടക്കം ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറെങ്കിലും ആകുമെന്നാണ് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നത്. കാരണം എൽ.ഡി.എഫ് ഇപ്പോൾ പരമാവധി അഞ്ഞൂറും ഭാവിയിൽ ആയിരവും മാത്രമാണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരുന്നത്. അതിൽ ഒരു അഞ്ഞൂറെങ്കിലും കൂട്ടി കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് യു.ഡി.എഫ്?

ജനപക്ഷത്ത് നിൽക്കുന്ന, സാധരണക്കാരുടെയും പാവപ്പെട്ടവരുടെയും മുന്നണിയായ യു.ഡി.എഫ് ഭരണത്തിലൂടെ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം സമ്പൂർണ്ണ സോഷ്യലിസം എന്ന ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും എന്ന പ്രതീക്ഷ നമുക്ക് വച്ചു പുലർത്താവുന്നതേ ഉള്ളൂ! മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയോടല്ലാതെ സോഷ്യലിസത്തോട് എതിർപ്പൊന്നുമില്ലെന്ന് പല കോൺഗ്രസ്സ് നേതാക്കളും പ്രസംഗിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

മാത്രവുമല്ല ഇന്ത്യ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ പാതയിലൂടെ മുന്നേറിയതു കണ്ട് ഭയന്ന് വിറച്ച് അമേരിക്ക ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയെ സഖ്യരാഷ്ട്രങ്ങളിലൊന്നായി കരുതി തുടങ്ങിയല്ലോ! പണ്ടത്തെ സോവിയറ്റ് യൂണിയനുമായുണ്ടയിരുന്ന ശത്രുത പോലെ പോലെ ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് രഷ്ട്രത്തെ വെറുപ്പിച്ച് ശത്രുവാക്കുന്നതിനെക്കാൾ തന്ത്രപരമാ‍യി കൂടെ നിർത്തുന്നതാണല്ലോ ബുദ്ധി!

സോഷ്യലിസം ഇടതുപക്ഷത്തിനു പ്രസംഗിക്കാനുള്ളതും യു.ഡി.എഫിനും അതിനു നേതൃത്വം നൽകുന്ന കോൺഗ്രസ്സിനും പ്രായോഗികമായി നടപ്പാക്കാനുള്ളതുമായ ഒരു വ്യവസ്ഥയാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ അഞ്ചു വർഷം തന്നെ വേണ്ടി വരില്ലെന്നാണ് വിശ്വസം. പ്രത്യേകിച്ചും പ്രഗൽഭ മതികളായ എല്ലാവരും പുതിയ യു.ഡി.എഫ് മന്ത്രിസഭയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ!

ആരു പറഞ്ഞു നമ്മുടെ കേരളം തകരുമെന്ന്.ദൈവം എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയല്ലേ? ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിനെ ദൈവം എന്നും അങ്ങനെ ഇടതുപക്ഷ ചെകുത്താന്മാർക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. നമുക്ക് സന്തോഷിക്കുക!

സമരം ചെയ്യുന്നതാർക്കുവേണ്ടി?

ഈ പോസ്റ്റും കമന്റുകളും വായിക്കാൻ ഇവിടെ ഈ ലിങ്കിൽ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് വിശ്വമാനവികം 1-ൽ എത്താം
http://easajim.blogspot.com/2011/05/blog-post_16.html


സമരം ചെയ്യുന്നതാർക്കുവേണ്ടി?

പെട്രോൾ വില വർദ്ധനവിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ പലവിധ സമരങ്ങളും പ്രകടനങ്ങളും മറ്റും നടക്കുകയാണല്ലോ. ഇന്ന് വൈകുന്നേരം സംസ്ഥാനത്തൊട്ടാകെ സി.പി.ഐ (എം) ആഹ്വാന പ്രകാരം പ്രകടനം നടക്കുന്നുണ്ട്. ഈ സമരങ്ങൾകൊണ്ടൊന്നും പെട്രോൾ വില കുറയാൻ പോകുന്നില്ല. എണ്ണ വില നിയന്ത്രണാധികാരം എണ്ണക്കമ്പനികൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കേന്ദ്രം ഭരിക്കുന്ന കോൺഗ്രസ്സ് സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതാണ്.

എണ്ണ വില കൂട്ടുന്നതും കുറയ്ക്കുന്നതും എണ്ണക്കമ്പനികളാണെന്നും, അതിൽ സർക്കാരിന് ഇടപെടാൻ കഴിയില്ലെന്നും കേന്ദ്രമന്ത്രി പ്രണബ് കുമാർ മുഖർജി കഴിഞ്ഞ ദിവസം അർത്ഥശങ്കയ്ക്കിടയില്ലാത്തവിധം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ജനങ്ങൾ ഇതൊക്കെ സഹിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്നതാണ് സത്യം. കാരണം ഇതിനൊക്കെ ഉത്തരവാദികൾ ആകുന്നവരെ വീണ്ടും അധികാരത്തിൽ ഏറ്റാൻ ജനങ്ങൾ തയ്യാറാകുന്നുണ്ടല്ലോ.

ഇക്കഴിഞ്ഞ കേരള നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് എടുത്തു നോക്കൂ. ഭരണ മികവിന്റെ നിറവിൽ ഇടതുമുന്നണി ജനവിധി തേടുന്നു. ട്രഷറി പൂട്ടാത്ത ഭരണം. സമസ്ത മേഖലയില്പെട്ടവർക്കും മുമ്പില്ലാത്തവിധം വാരിക്കോരി ആനുകൂല്യങ്ങൾ. സമൂഹത്തിലെ കൊള്ളരുതായ്മകൾക്കും ഭരണതലത്തിലെ അഴിമതികൾക്കും എതിരെ വിട്ടു വീഴ്ചയില്ലാതെ പോരാടുന്ന വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദൻ ആ മുന്നണിയെ നയിക്കുന്നു.

എതിർപക്ഷത്തുള്ള യു.ഡി.എഫ് ആകട്ടെ വല്ലാത്ത പ്രതിരോധത്തിലും ആയിരുന്നു. അതിന്റെ നേതാക്കൾ ഗുരുതരമായ അഴിമതിക്കേസുകളിൽ പെട്ട് കിടക്കുന്നു. ചിലർ ജയിലിലാകുന്നു. ചില നേതാക്കളാകട്ടെ സ്ത്രീപീഡന കേസുകളിലും മറ്റും പെട്ട് കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. കോൺഗ്രസ്സ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭയിലെ മന്ത്രിമാർ പലരും കോടിക്കണക്കിനു രൂപയുടെ അഴിമതികൾ നടത്തി പിടിക്കപ്പെട്ട് ജയിലിലാകുന്നു. അങ്ങനെ എന്തെല്ലാം സംഭവങ്ങൾ. ഇതൊക്കെയായിട്ടും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് വിധി വന്നപ്പോൾ കേരളത്തിൽ യു.ഡി.എഫിന് നേരിയതെങ്കിലും മന്ത്രിസഭയുണ്ടാക്കാനുള്ള ഭൂരിപക്ഷം! ജനങ്ങൾ നല്ലൊരു പങ്ക് നെഗറ്റീവായി ചിന്തിക്കുന്നതിന് ഇതില്പരം തെളിവു വേണ്ട.

ഒരു പക്ഷെ വിലവർദ്ധനവ്, സ്ത്രീപീഡനം, അഴിമതി, ഇവയൊക്കെ ജനങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയമാണെന്നു വേണം കരുതാൻ. അല്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങളിൽ നല്ലൊരുപങ്ക് ജനാധിപത്യത്തെ ഒരു തമാശയായി കാണുന്നു എന്നു കരുതണം. ഒരു ഗവർണ്മെന്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മോശമാണെങ്കിൽ ആ ഗവർണ്മെന്റിനെതിരെ ജനവികാരം ഉണ്ടാവുകയും ഭരണമാറ്റത്തിന് സഹായകമാകുന്ന ജനവിധി ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ കുറ്റമറ്റ ഒരു ഭരണം നടത്തിയാലും അത് അംഗീകരിക്കില്ലെന്ന് വന്നാലോ?

നമ്മുടെ ജനങ്ങളുടെ മന:ശാസ്ത്രം എന്താണ്? ഇവിടെ അഴിമതി നടന്നാലും, സ്വജനപക്ഷപാതം നടന്നാലും, സ്ത്രീപീഡനം നടന്നാലും, ആരൊക്കെ ജയിലിൽ പോയാലും, വിലവർദ്ധനവുണ്ടായാലും എന്തുതന്നെ സംഭവിച്ചാലും കുഴപ്പമില്ല; ഇടതുപക്ഷം ഭരിക്കാതിരുന്നാൽ മതിയെന്നാണോ? ഇടതുപക്ഷം ഭരിക്കുന്നതിലും ഭേദം മേല്പറഞ്ഞ കൊള്ളരുതായ്മകൾ ഒക്കെ നടക്കുന്നതുതന്നെയാണ് നല്ലതെന്നാണോ?

നാടിന്റെ നന്മയ്ക്കു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരാളെയും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന ജനവിധിയാണ് ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. സത്യത്തിൽ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യം ദുർബലപ്പെടുകയാണോ? അഞ്ചുപേർ നിന്നിട്ട് അതിൽ മൂന്നുപേർ കൈപൊക്കി കാണിച്ചിട്ട് അവ കാലുകളാണെന്നും, രണ്ടുപേർ അവ കൈകളാണെന്നും പറഞ്ഞാൽ ഭൂരിപക്ഷ തീരുമനമനുസരിച്ച് പൊക്കിക്കാണിച്ച അഞ്ചു കൈകളിൽ മൂന്നെണ്ണം കാലുകളാണെന്ന് സമ്മതിക്കേണ്ടിവരും. ഈ ദൌർബല്യം നമ്മുടെ ജനധിപത്യത്തെ സദാ പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.

ഞാൻ പറഞ്ഞുവന്നത് ജനങ്ങൾ ഇടതുപക്ഷത്തെ ഇനിയും വിശ്വാസത്തിൽ എടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് സമര പരിപാടികൾ? ജനങ്ങൾ അവരെ അധികാരത്തിൽ ഏറ്റുന്നു. നമ്മൾ അതേ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സമരം ചെയ്ത് പോലീസിന്റെ അടിയും ഇടിയും കൊള്ളുന്നു? ഇടതുപക്ഷ സർക്കാർ വീണ്ടും വരാൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനുവേണ്ടി ധാരാളം വിയർപ്പൊഴുകുക്കുകയും ചെയ്തവർ ഇപ്പോൾ ഈ പെട്രോൾ വില വർദ്ധനവിനെതിരെ സമരം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും സ്വയം ചോദിച്ചുപോകുന്ന ഒരു ചോദ്യമാണിത്. ഞാനും ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ചു പോകുന്നു. നന്മയുടെ പക്ഷം പിടിച്ചതുകൊണ്ട് എന്തു കാര്യം? ജനങ്ങൾ നന്മകൾക്ക് ഒപ്പമല്ലെങ്കിലോ?

അതെന്തായാലും സകല -ജാതിമത സാമുദായിക ശക്തികളും, എല്ലാ വിധ ഛിദ്രശക്തികൾ ആകെയും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ഒരുമിച്ച് ശ്രമിച്ചിട്ടും അവർക്ക് തിരിച്ചടിനൽകിക്കൊണ്ട് ഈ തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും എൽ.ഡി.എഫിന് അനുകൂലമായി വിധിയെഴുതിയ ഒരു ജനത കേരളത്തിൽ ഉണ്ടല്ലോ. അവരെ നമുക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ വയ്യ. എന്തായാലും ഈ പോസ്റ്റ് ഇട്ടിട്ട് ഞാൻ പെട്രോൾ വിലവർദ്ധനവിനെതിരെയുള്ള പ്രകടനത്തിനു കിളീമാനൂർ ടൌണിലേയ്ക്ക് പോവുകയാണ്.

ഇനി നമ്മൾ നടത്തുന്ന സമരങ്ങളൊന്നും ഇപ്പോൾ യു.ഡി.എഫിന്റെ എല്ലാ കൊള്ളരുതായ്മകളെയും കണ്ണുമടച്ച് അംഗീകരിച്ച് അവർക്ക് ഭരണം നൽകിയ ജനവിഭാഗത്തിനുവേണ്ടിയല്ല. അവർക്ക് ജീവിതം ദുസഹമായാലും ഖജനാവു കട്ടുമുടിച്ചാലും കോൺഗ്രസ്സും യു.ഡി.എഫ് ഭരിച്ചാൽ മതി. ഇടതുപക്ഷം ഇല്ലാതായാൽ മതി. പക്ഷെ ഇടതുപക്ഷത്തെ ആവശ്യമുള്ള ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. അവർക്കുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ പോരാട്ടം തുടരും! അവർക്കുവേണ്ടി മാത്രം!